Hij had d’r gebeld

Hij had d’r verteld

Hij hield nog steeds van haar

Hij voelde zich rot

Hij wilde d’r niet kwijt

Had van alles spijt

En Mupje heeft gewacht! En heeft alleen maar gezegd:

Jij hebt ’t fout gedaan

Me in de kou laten staan

Mij laten wachten op jou

Me laten denken aan jou

Hebt wel de hele tijd

Gezorgd dat ik je verliet

Je hebt het fout gedaan

Ik ben ’t allemaal kwijt.

Het heeft jaren geduurd

Van alles gebeurd

Hoe hij liep te sjansen

Met de rest van de wereld

En belt nog elke keer

Dat flikt ‘ie niet meer

Maar toen hij had gebeld

Heeft zij alleen maar verteld

Jij hebt ’t fout gedaan

Me in de kou laten staan

Mij laten wachten op jou

Me laten denken aan jou

Hebt wel de hele tijd

Gezorgd dat ik je verliet

Je hebt het fout gedaan

Ik ben het allemaal kwijt

Mupje is weg gegaan

Ze liep zichzelf in de weg

Ze kon geen glas laten staan

Ze zoop ze allemaal leeg

Ze zoop de hele dag

Ze zoop de hele nacht

Totdat ze hem niet meer zag

Vergat dat hij heeft gezegd

Jij hebt ’t fout gedaan

Me in de kou laten staan

Mij laten wachten op jou

Me laten denken aan jou

Hebt wel de hele tijd

Gezorgd dat ik je verliet

Je hebt het fout gedaan

Ik ben het allemaal kwijt.

Heb je hert gehad, schijn je 't niet gehad te hebben.

Het pad was uitgestippeld, de goede moed aanwezig. Mijn geboortestadje is aangedaan, het was fijn. Het was rustig. Het werd tijd.

Mijn lichaam voelt raar, maar niet langer als een vreemde. Wel een beetje jammer dati, samen met het onherkenbare, ook de verdoving verdwijnt. En wat moeten Dolly Parton en Kenny Rogers toch het laatste etmaal in mijn leven? Ben ik lekker mee.

Ik ben braaf al het advies aan het volgen. Dit keer ben ik allesbehalve eigenwijs. Jammer dat anderen dat wel nog zijn, was makkelijker als iedereen zich ff lekker zou aanpassen aan mijn gemoedstoestand. Lekker blijven dromen. Zolang ik het verschil tussen een tractor en een auto tenminste nog wel kan heet ik geen Poehtje. En zolang ik het verschil tussen Sushi, Sashimi en Maki niet hoef uit te leggen maar nog wel kan opdreunen, is het nog steeds goed.

Feli Treintje, weer een jaartje erbij. En dit jaar gaan we niet skippen!

Ik zou liever slapen. Maar wat ik ook probeer, van warme melk tot een hete douche, slapen lukt niet. Ik begrijp er eigenlijk niet zoveel van.

M'n mamsje is zo verdrietig, ontroostbaar. Desondanks weet ze keer op keer een glimlach op d'r gezicht te toveren. Ik ben zo trots op mijn mamsje, dat is niet in woorden uit te drukken. Er is echter niets wat ik kan doen. "Lenny", voor mij zo speciaal, voor mijn mams totaal onbekend. Tot voor kort. Zelfs een rozenkrans kan niet voor beter nieuws zorgen.

Het slot ging opnieuw niet open toen ik terug kwam van het strand. Voor de 2e keer kon ik mijn eigen huisje niet in. Wat ik ook probeerde, er was geen beweging in het slot te krijgen. Lucky me, er was volk in mijn hutje, dus uiteindelijk kon ik via een raam naar binnen. Het heeft me ruim een uur gekost om de (sillicone)kit uit het slot te verwijderen. Leuk grapje! Maar ach, ik kan weer in en uit.

Ik wil slapen. Vanavond zou ik Deventer bezoeken. Na al die maanden even genieten van het bandje. Ik gok op een "no go". Gebrek aan slaap betekent niet rijden. Is er slaap blijft de twijfel. Mijn geboortestad, mijn bandje. En toch? Het is niet hetzelfde op deze manier. En dan? Wat? Nu dan? Enzo.....

Een nummer van Phil Collins komt voorbij. "You'll be in my heart". Als ik ergens niet van houd is het wel Phil Collins. Zo grijs gedraaid door m'n jongste broer, zoveel van meegekregen, dan ik een rilling krijg bij het horen van zijn stem. En jawel hoor, op 't verkeerde moment moest 'ie weer voorbij komen en juist met bovenstaande titel. Een bagger-nummer naar mijn smaak. Had lekker blijven drummen. Een nummer wat herinneringen oproept. De openingsdans van de Hoasjes. Toen leek het nog leuk! Maar wat een illusie zeg! Bah!

Ik ga uitwaaien op het strand met mijn pup. Hopen dat eindelijk het drukke hoofd tot stilstand wordt gebracht. Om daarna alsnog Deventer te overwegen.